Ahşap tek başına bir malzeme değil; ışıkla birlikte çalışan bir yüzeydir.
Mekânda kullandığın ahşabın nasıl görüneceğini yalnızca rengi ya da türü belirlemez. Işığın geliş açısı, şiddeti ve rengi; ahşabın dokusunu, derinliğini ve hatta tonunu tamamen değiştirebilir.
Doğrudan gelen homojen ışık yüzeyi düzleştirir; ahşabın karakterini geri plana iter. Oysa yüzeyi sıyırarak gelen ışık — grazing — lifleri ve damarları görünür kılar. Malzeme bir anda daha canlı durur.
Aynı şekilde gizli ışık, ahşap elemanları bulunduğu yüzeyden ayırır. Bir konsolun altına yerleştirilen ince bir ışık çizgisi, o parçayı olduğundan daha hafif ve daha modern algılatır.
Buradaki kritik nokta şu: ışığı değil, ışığın ahşap üzerindeki etkisini tasarlamak. Çünkü iyi bir ahşap tasarımı yalnızca formu değil; ışıkla birlikte oluşan gölgeyi, kontrastı ve derinliği de hesaba katar.
Kısacası: ahşabı aydınlatmak yetmez. Ahşapla birlikte ışığı da tasarlamak gerekir.